આંખોમા બેઠેલા ચાતક કહે છે મારું ચોમાસું ક્યાંક આસપાસ છે, ગાલો પર લજ્જાની લાલી ફુટ્યાનું કોઈ કારણ પુછે તો કહું ખાસ છે ! કોરી કુંવારી આ હાથની હથેળીમાં માટીની ગંધ રહી જાગી તરસ્યા આ હોવાના કોરા આકાશમાં આષાઢી સાંજ એક માંગી વરસાદી વાર્તાઓ વાંચી વાંચીને હવે ભીજાવું એ તો આભાસ છે ગાલો પર લજ્જાની લાલી ફુટ્યાનું કોઈ કારણ પુછે તો કહું ખાસ છે ! કોરપની વેદના તો કેમેય સહેવાય નહીં, રુંવે રુંવેથી મને વાગે પહેલા વરસાદ તણુ મધમીઠું સોણલું રહી રહીને મારામાં જાગે નસનસ આ ફાટીને વહેવા ચાહે છે આ તો કેવો અષાઢી ઉલ્લાસ છે ગાલો પર લજ્જાની લાલી ફુટ્યાનું કોઈ કારણ પુછે તો કહું ખાસ છે ! આંખોમા બેઠેલા ચાતક કહે છે મારું ચોમાસું ક્યાંક આસપાસ છે ગાલો પર લજ્જાની લાલી ફુટ્યાનું કોઈ કારણ પુછે તો કહું ખાસ છે !

મૌત ને મજાક માની, પ્રેમ ને બદનામ કરે છે શૂલી પર આમ ચડી, શાને લોકો જીંદગી ને ધોખો આપે? શ્વાસ ને આપી દઇ, પ્રેમ ને જૂલ્મી ઠેરાવે છે અપ્સરા ની આશા મા,શાને લોકો જન્નત મા જવા માંગે? હ્રુદય ને ચીરી ને, પ્રેમ ની તરસ છીપાવે છે પોતના દેહ ને માણવા ને બદલે,શાને લોકો એને નશ્વર માને? દોસ્ત જરા જીવી ને તો જો, પ્રેમ નો એહ્સાસ જ અદભુત છે સાત જન્મ પણ ખુટી જશે, શાને લોકો મારી વાત ના માને?

હું હાથને મારા ફેલાવું, તો તારી ખુદાઇ દુર નથી, હું માંગુ ને તું આપી દે, એ વાત મને મંજુર નથી. શા હાલ થયા છે પ્રેમીના, કહેવાની કશી ય જરૂર નથી, આ હાલ તમારા કહી દેશે, કાં સેંથીમાં સિંદુર નથી? આ આંખ ઉધાડી હોય છતાં, પામે જ નહીં દર્શન તારા, એ હોય ન હોય બરાબર છે, બેનુર છે એમાં નુર નથી. જે દિલમાં દયાને સ્થાન નથી, ત્યાં વાત ન કર દિલ ખોલીને, એ પાણી વિનાના સાગરની, ‘નાઝીર’ને કશી ય જરૂર નથી.

અમે આંધી વચ્ચે તણખલાંના માણસ; પીળા શ્વાસની તુચ્છ ઘટનાના માણસ. ફટાણાંના માણસ, મરસિયાના માણસ; અમે વારસાગત સમસ્યાના માણસ. ‘કદી’થી ‘સદી’ની અનિદ્રાના માણસ; પ્રભાતોની શાશ્વત પ્રતીક્ષાના માણસ. અમે અમને મળવાને ઝૂરતા જ રહીએ; સડકવન્ત ઝિબ્રાતા ટોળાના માણસ. શિખર? ખીણ? ધુમ્મસ? સૂરજ? કે કશું નૈં? ‘ટુ બી-નૉટ ટુ બી’ની ‘હા-ના’ના માણસ. ભરત કોઈ ગૂંથતું રહે મોરલાનું; અમે ટચ્ચ ટૂંપાતા ટહુકાના માણસ. મળી આજીવન કેદ ધ્રુવના પ્રદેશે; હતા આપણે મૂળ તડકાના માણસ.

દિલના દર્દોને પીનારો શુ જાણે, પ્રેમ ના રિવાજો ને જમાનો શું જાણે, છે કેટલી તકલીફ કબરમાં, તે ઉપરથી ફૂલ મૂકનારો શું જાણે! જીવનમા જસ નથી, પ્રેમમાં રસ નથી; ધંધામાં કસ નથી, જાવુ છે સ્વર્ગમાં, પણ એની કોઈ બસ નથી જિંદગીને જીવવાની ફિલસુફી સમજી લીધી, જે ખુશી આવી જીવનમાં, આખરી સમજી લીધી! ડૂબતા જીવનનાં તમે શ્વાસ છો, કહુ કેમ કે તમે કઈક ખાસ છો; લોકો કહે છે કે - હસ્યા તેના ઘર વસ્યા! પરંતુ એ કોણ જાણે છે કે - ઘર વસ્યા પછી કેટલા હસ્યા?

શબ્દમાં રણક્યાં કર્યું એ શું હતું કાળજે સણક્યાં કર્યું એ શું હતું અળગું કરવાની કસમ લેવા છતાં મનને જે વળગ્યા કર્યું એ શું હતું ઠારવાને જલ નહીં લોહી વહ્યું તોય જે સળગ્યા કર્યું એ શું હતું વિશ્વ જીતીને લઈ આવ્યા તમે તોય મન ઝંખ્યા કર્યું એ શું હતું સુખની સુંવાળી નરમ ચાદર મહીં શૂળ શું ડંખ્યા કર્યું એ શું હતું

ફુલ કેરા સ્પર્શથી પણ દિલ હવે ગભરાય છે, એને રુઝાયેલા ઝખ્મો યાદ આવી જાય છે, કેટલો નજીક છે આ દુરનો સંબંધ પણ, હું રડું છું એકલો એ એકલા શરમાય છે. કોઈ જીવનમાં મરેલા માનવીને પુછજો, એક મૃત્યૃ કેટલા મૃત્યૃ નિભાવી જાય છે. આ વિરહની રાત છે તારીખનું પાનું નથી, અહીં દિવસ બદલાય તો આખો યુગ બદલાય છે. એક પ્રણાલીકા નિભાવું છું,લખું છું 'સૈફ' હું, બાકી ગઝલો જેવું જીવન હવે ક્યાં જીવાય છ

"એક ઘેરો રંગ છે મારી ભીતર, મૌન છે પણ તંગ છે મારી ભીતર. હોઠ ખૂલવાનું નહીં શીખ્યાં કદી , જીભ પણ બેઢંગ છે મારી ભીતર. લોહીમાં સૂરજ કદી ઉગ્યાં નહીં, જો, નિશા અડબંગ છે મારી ભીતર. ટુકડે-ટુકડા થઈ ગયો તો પણ જીવું, આયનાઓ દંગ છે મારી ભીતર. બેઉ પક્ષે હું જ કપાઉં, કેવું યુદ્ધ મન-હૃદયની સંગ છે મારી ભીતર " "ઘણા લાંબા સમય પહેલાંની ચોરાયેલી વસ્તુ છે ઉતાવળમાં એ જાણે બહાર ફેંકાયેલી વસ્તુ છે અજાણ્યા કોક હૈયે જોઉં છું જ્યારે નિખાલસતા, મને લાગે છે એ મારી જ ખોવાયેલી વસ્તુ છે !"

શું કહું - છે શી અસર, એક તારા સ્મિતની; આયખું આખુય વીતે, એક પળમાં જાણે બસ એમ જ સોનેરી સુરજ, ગુલાબી સન્ધ્યા, ને રુપેરી ચન્દ્ર્મા; મન્ત્રમુગ્ધ છે સૌ અહિં, તુજ રુપથી જાણે બસ એમ જ ના ઢાંક નમણા હાથે, રુપાળા વદનને તું; કંઇ કેટલાં 'દેવો' શ્વસે છે, જોઇ તુજને બસ એમ જ ન ગેરસમજ કરશો, નથી આ વર્ણન 'દેવ'ના પ્રેમનું, આ તો કલમ-પ્રયોગનું, કંઇ મન થયું'તુ આજે બસ એમ જ

હ્રદયની ધરતી પર પ્રેમના પગરણ થયા હોય મનમાં ઉંડે સુધી ફકત તારા સ્મરણ ગયા હોય અને સાથે તું હોય ઝાંકળથી ભીંજાયેલ સુંદર એવી પ્રભાત હોય આકાશમાં ઉષાના ફેલાયેલા રંગો સાત હોય અને સાથે તું હોય સાંજનો ઢળતો સોનેરી સુરજ પિગળતો હોય "દેવ" તે જોઇ તારા રુપમાં નીતરતો હોય અને સાથે તું હોય શાંત કોઇ દરિયા કિનારે માઝમ રાત હોય મોજાઓની કિનારા સાથે મીઠી મુલાકાત હોય અને સાથે તું હોય મંજીલની તલાશમાં "દેવ" ભટકતો હોય તને જોવા માટે દરેક ક્ષણે અટકતો હોય અને સાથે તું હોય જીવનમાં શું જોઇએ આનાથી વિશેષ ? પ્રેમ સિવાય કશું નહી રહે શેષ.... જો મારી જીંદગીમાં તું હોય