રાત, પ્રતીક્ષા રાત, પ્રતીક્ષા, ઊંઘનું ઝોલું શ્રદ્ધા જેવા લયથી ડોલું હું ઝાકળના શહેરનો બંદી બોલ, ક્યો દરવાજો ખોલું ? થાય સજા પડઘા-બારીની ત્યાં જ તમારું નામ ન બોલું આવરણોને કોણ હટાવે ? રૂપ તમારું આખાબોલું ! સ્વપ્નાંઓ સંપૂર્ણ થયાં છે આપ કહો…તો આંખો ખોલું - જવાહર બક્ષી

ફરી ન છૂટવાનું બળ જમા કરે કોઇ પ્રસંગ, નહિ તો મિલનના જતા કરે કોઇ મને ઘણાય તમારો સંબંધ પૂછે છે તમારી પણ કદી એવી દશા કરે કોઇ તમારી પાસ જવાની નથી થતી ઇચ્છા મને ફરીથી જવાની મના કરે કોઇ ભલે અવાજની ક્ષિતીજમાં જઇ ન શકાય વિચારને તો જતા – આવતા કરે કોઇ કોઇ નજીક નથી – એ વિષે હું કૈં ન કહું આ સંકડાશ વિષે સ્પષ્ટતા કરે કોઇ ગુન્હા કર્યા તો ‘ફના’ મેં ગુન્હા તમારા કર્યા મને એ માન્ય નથી કે સજા કરે કોઈ. - જવાહર બક્ષી