મારી કોઈ ડાળખીમાં પાંદડા નથી મને પાનખરની બીક ના બતાવો ! પંખી સહિત હવા ચાતરીને જાય એવું અષાઢી દિવસોમાં લાગે, આંબાનું સાવ ભલે લાકડું કહેવાઉં પણ મારામાં ઝાડ હજી જાગે. માળામાં ગોઠવેલી સળી હું નથી મને વીજળીની બીક ના બતાવો ! એકે ડાળીથી હવે ઝીલ્યો ન જાય કોઈ રાતી કીડીનોય ભાર ! એક પછી એક ડાળ ખરતી જોઉં ને થાય પડવાને છે કેટલી વાર ? હું બરફમાં ગોઠવેલું પાણી નથી મને સૂરજની બીક ના બતાવો !

સાત સમંદર તરવા ચાલી, જ્યારે કોઇ નાવ અકેલી, ઝંઝા બોલી ‘ખમ્મા ખમ્મા’! હિંમત બોલી ‘અલ્લા બેલી’! નાવ ઊતારુ હો કે માલમ, સૌને માથે ભમતું જોખમ, કાંઠા પણ દ્રોહી થઇ બેઠા, મઝધારે પણ માઝા મેલી. એવાં છે પણ પ્રેમી અધુરા, વાતોમાં જે સુરાપુરા, શિર દેવામાં આનાકાની, દિલ દેવાની તાલાવેલી. કોનો સાથ જીવનમાં સારો ‘શૂન્ય’ તમે પોતે જ વિચારો, મહેનત પાછળ બે બે બાહુ, કિસ્મત પાછળ માત્ર હથેલી! આપખુદીનું શાસન ડોલ્યું, પાખંડીનું આસન ડોલ્યું, “હાશ” કહી ઈશ્વર હરખાયો, ‘શૂન્યે’ જ્યાં લીલા સંકેલી.

સૃષ્ટિ છે એક કોયડો ને અણઉકેલ છે જાણ્યું તો જાણ્યું એ કે તે દુર્ભેદ્ય જેલ છે. છે પગ તળે પથ્થર તરફ લઇ જાતા માર્ગ, ને લોકો ખુદાના નકશા લઇ નીકળેલ છે. ઉઘરાવી ઝેર, વ્હેંચે છે ખૈરાતમાં અમી - એવું અમે તો સંત વિષે સાંભળેલ છે. ચહેરો વીંછળતી જેના વડે મારી જિંદગી એ જળને મૂળસોતાં સૂરજ પી ગયેલ છે. જે કહેતું’તું - કરીશ તારા જીવમાં મુકામ એ પંખી એનો વાયદો ભૂલી ગયેલ છે. પહોંચ્યા છે તરસ્યા પ્રાણ સરોવર સુધી, રમેશ કોને કહું કે એ બધું જળ ચીતરેલ છે !.

ખરીદી લીધું છે રાતે જે સપનું ચાંદનીનું છે અરે ઓ સૂર્ય આ વેચાણ તારી રોશનીનું છે થયા છે એકઠા પાછા ફરી શ્વાસોના સોદાગર ફરી રસ્તા ઉપર લીલામ કોની જિંદગીનું છે બિચારાનું હશે કિસ્મત રહ્યા અરમાન હસવાના કફન તો સૂકવી આપો હજી આંસુથી ભીનું છે અમે ભિક્ષુક ખરા પણ આટલું તો માન સચવાયું હજી આ પાત્ર ભિક્ષાનું અમારી માલિકીનું છે મળી છે રાત અંધારી અને બોલી નથી શકતા અરે સૂરજના સોદાગર વચન તો ચાંદનીનું છે કરે તપ દેશભક્તિનું નચાવે લોકશાહીને બરાબર જોઈએ તો રૂપ આ નેતાગીરીનું છે જરા ચેતીને આદમ ચાલજો નેતાની સંગતમાં કે ખિસ્સામાં તો કાંટા છે અધર પર સ્મિત કળીનું છે

ન સંશય છે કે ના કોઈ દ્વિધા છે, તને મળવાની નક્કી આ જગા છે. સળગતી રેત છે, ઊની હવા છે, ચરણ થંભો કે આગળ ઝાંઝવાં છે. સંબંધોની અહીં એટલી કથા છે, અમારે શબ્દ લોહીના સગા છે. તણખલાં નીડના વીંખી ગઈ છે, બહુ કાતિલ; બહુ ઠંડી હવા છે. ગમે તેને ન પૂછો પંથ મિત્રો, અજાણ્યું શહેર છે, રસ્તા નવા છે. શુકનવંતી ગઝલને 'મીર' વાંચો, શ્રીફળ છે હાથમાં ને શ્રી સવા છે. 10/23/07 saumil

મને સાચ્ચો જવાબ દઇશ તું? તને વહાલો વરસાદ કે હું ?ત ને વરસાદી વાદળના વાવડ ગમેકે મારા આ મળવાના વાયદા તને મારામાં ખૂલવું ને ખીલવું ગમેકે છત્રીના પાળવાના કાયદા તને વરસાદી મોરલાનું ટેંહુક ગમેકે મારી આ કોયલનું કૂ… તને તને વરસાદી વાદળનું ચૂમવું ગમે કે તરસી આ આંખોનું ઝૂરવું હું ને આ વાદળ બે ઊભાં જો હોઇએતો, કોનામાં દિલ તારે મૂકવું તને આભમાં રમતું એ વાદળ ગમે કે દરિયાનો કાંઠો ને હું… તને તને છોને વરસાદ હોય વ્હાલો પણ, કોણ તને લાગે છે વ્હાલું વરસાદમાં તને આટલું ચોમાસું વ્હાલું જો હોય તો આંખો ભીંજાય કોની યાદમાં આઠે મહિના મને આંખોમાં રાખે ને ચોમાસે કહે છે જા છૂ… તને - મુકેશ જોષી

નીડની ભીડથી તૂટી ડાળી, કૈંક અફવા આમેય સૂણી છે. ...નાદાન તોય રહ્યું આ જીવતર કોરું, વરસી વરસી વાદળ ખૂટમાં. ....દિલેર બાબુ ઠીક ક્યાં છે આ આંખની મોસમ, એક ધારો પ્રપાત થઇ ગઇ છે. .... અનિલ પંથ પ્રપંચ પ્રતિભાવોથી પર, પ્રેમ રસનો તલબગાર છે તાજ. ... વિજય આશર નરક સ્વર્ગ જેવી જગા પણ હશે, સજા પણ હશે ને મજા પણ હશે. .... જલન માતરી

ચરર ચરર મારું ચકડોળ ચાલે, ચાકડૂચું ચીંચીં ચાકડૂચું ચીંચીં તાલે, આજે રોકડા ને ઉધાર કાલે. ચરર ચરર ઓ લાલ ફેંટાવાળા ! ઓ સોમાભાઇના સાળા ! ઓ કરસનકાકા કાળા ! ઓ ભૂરી બંડીવાળા ! મારું ચકડોળ કાલે, ચાકડૂચું ચીંચીં, ચાકડૂચું ચીંચીં. ચરર ચરર અધ્ધર પધ્ધર, હવામાં સધ્ધર, એનો હીંચકો હાલે, નાનાં મોટાં, સારાં ખોટાં, બેસી અંદર મ્હાલે; અરે બે પૈસામાં બબલો જોને આસમાનમાં ભાળે. ચાકડૂચું ચીંચીં તાલે. ચરર ચરર ચકડોળ ચઢે, ઊંચે નીચે, જીવતર એવું ચડતું પડતું, ઘડીમાં ઉપર… ઘડીમાં નીચે… ભાગ્ય એવું સૌનું ફરતું; દુ:ખ ભૂલીને સુખથી ઝૂલો નસીબની ઘટમાળે, ચાકડૂચું ચીંચીં, ચાકડૂચું ચીંચીં ચાલે, આજે રોકડા ને ઉધાર કાલે ચરર. ચરર ચરર - અવિનાશ વ્યાસ

અંતથી કયારેક શરુઆત થઈ હશે, શરુઆત થઈ હશે તો કયાંક અંત પણ હશે! નફરતથી બે દિલના મિલનની શરુઆત થઈ હશે, એ પ્રેમી દિલોની વિદાયમાં અંત પણ હશે!! આજ છે, ફીલોસોફી જીવનની વૈભવ, મિલનની મોજ સાથે વિરહની વેદના પણ હશે! મને ખબર છે, હે પ્રભુ ! તુ નથી આપવાનો, શાશ્વતી જીવન કોઇને. હું તો બસ એટલું જ માગું, કે પ્રેમને શાશ્વત વહેવા દેજે, મુજ સરીખાં પંખીને તું, થોડી ચાંચ ડૂબાડવા દેજે !!

જાણીબૂઝીને અમે અળગાં ચાલ્યાં ને છતાં પાલવ અડક્યાનો મને વ્હેમ છે સાવ રે સફાળા તમે ચોંકી ઉઠ્યાને પછી ઠીક થઇ પૂછ્યું કે કેમ છે’ ? આટલા અબોલા પછી આવો સવાલ, કહો કેમ કરી ઊતરવું પાનું? મૂંગા રહીએ તો તમે કારણ માનો ને, હોઠ ખોલીએ તો બોલવાનું બ્હાનું ! હું તો બોલીશ છતાં માનશો તમે કે હજી દુનિયા આ મારી હેમખેમ છે ! વાયરાથી નળિયાને ફૂટી છે પાંખ, થઇ ચાલતી દીવાલ થકી ઇંટો ? ભર રે ચોમાસે હવે છાપરા વિનાનો, કેમ કોરો રહે સ્મરણોનો વીંટો ? દુનિયાની વાત મૂકો, માનશો તમે કે હજી આપણી વચાળે જરી પ્રેમ છે ? - હરિન્દ્ર દવે